Maksimum nabzını nasıl bulursun (ve 220 eksi yaş neden kaba bir tahmin)

Maksimum nabız için standart formül 220 eksi yaşındır. 35 yaşındaki biri için bu, 220 eksi 35 yani dakikada 185 atım eder. Çoğu spor salonu kardiyo makinesinde yazılı olan sayı ve çoğu antrenman planının nabız bölgelerini belirlemek için kullandığı başlangıç noktasıdır; başlıca cazibesi sadece yaşını gerektirmesidir.

Daha geniş bir yaş aralığında ölçülen maksimum nabza daha yakın izleyen iki geliştirilmiş formül daha var. Tanaka formülü 208 eksi yaşının 0.7 katıdır: aynı 35 yaşındaki kişi için 208 eksi (35'in 0.7 katı, yani 24.5) yaklaşık 183 atım/dakika verir, bu yaşta 220 eksi yaş sonucuna yakındır ama yaş arttıkça fark açılır. Kadın araştırma grubundan özel olarak türetilen Gulati formülü ise 206 eksi yaşın 0.88 katıdır: 35 yaşındaki bir kadın için 206 eksi (35'in 0.88 katı, yani 30.8) yaklaşık 175 atım/dakika verir, bu da her iki genel formülden belirgin biçimde düşüktür.

Üçü de kişisel fizyolojinin bir ölçümü değil, nüfus ortalamalarından oluşturulmuş tahminlerdir. Antrenman bölgeleri belirlemek için ilk aşamada faydalıdırlar, ancak hiçbiri fitness düzeyini, genetiğini ya da kalbinin gerçek yük altında nasıl tepki verdiğini hesaba katmaz.

Referans olarak 220 eksi yaş kullanıldığında, tahmini maksimum nabız kabaca şöyledir: 20 yaşında yaklaşık 200 atım/dakika, 25 yaşında 195, 30 yaşında 190, 35 yaşında 185, 40 yaşında 180, 45 yaşında 175, 50 yaşında 170, 55 yaşında 165, 60 yaşında 160, 65 yaşında 155 ve 70 yaşında 150. Örüntü yılda yaklaşık bir atım/dakikalık istikrarlı bir düşüştür, formülün basitliği de buradan gelir.

Bu rakamların hiçbiri kişisel bir tavan değildir. Formül, dakikada yaklaşık artı eksi 10-12 atım standart sapma taşır, bu yüzden herhangi bir yaşta, önemli bir kesimin gerçek maksimumu tahminin 10, 15, hatta 20 atım üstünde ya da altındadır. Fitness seviyesi de rol oynar; yüksek düzeyde antrenmanlı dayanıklılık sporcuları bazen aynı yaştaki antrenmansız akranlarından biraz daha düşük maksimum kalp atış hızı gösterebilir, genetik, rakım maruziyeti ve sıcağa alışma ise bir bireyin gerçek sayısını her iki yöne de kaydırabilir. Yaş tek başına insanlar arasındaki değişimin çoğunu açıklar, ama tamamını, hatta tek bir kişi için çoğunu bile açıklamaz.

220 eksi yaş formülü, bireysel farklılığı kesinleştirmek için tasarlanmış büyük, kontrollü bir çalışmaya değil, 1970'ler döneminden görece küçük, temsili olmayan bir örneklem analizine dayanır. Hiçbir zaman hassas bir araç olarak tasarlanmadı, hesaplaması çok kolay olduğu için tutan hızlı bir klinik kestirme kuralıydı, ve o zamandan beri spor salonlarında, fitness takip cihazlarında ve antrenman planlarında büyük ölçüde doğruluğundan çok bu basitliğinin gücüyle tekrarlandı.

Pratikte, genç ve yüksek düzeyde antrenmanlı sporcularda maksimum nabzı sistematik olarak fazla tahmin etme, yaşlı yetişkinlerde ise az tahmin etme eğilimindedir, bu tam olarak Tanaka ve Gulati formüllerinin kapatmak için tasarlandığı boşluktur. Gerçek altın standart, nabzın kontrollü koşullar altında gerçek tükenmeye kadar sürekli ölçüldüğü laboratuvar tabanlı bir VO2 max ya da kademeli egzersiz testidir. Ancak çoğu insanın o düzeyde hassasiyete hiç ihtiyacı yok, ciddi koşucuların ve koçların gerçekten kullandığı pratik orta yol, gerçekten maksimal bir saha çabası sırasında gözlemlenen en yüksek nabız, ki bu bir laboratuvar testinden çok daha ucuz ve herhangi bir formülden hayli daha doğru.

Tek bir olağandışı yüksek ölçüm senin maksimumun değildir. Stres, dehidrasyon, kafein, sıcak ya da kötü bir uyku gecesinden gelen kalp atış hızı sıçramaları, kalbinin gerçek bir maksimal efor altında gerçekten sürdürebileceğinden daha yükseğe çıkabilir; bu yüzden tek bir aykırı veri noktası antrenman bölgelerini sıfırlamamalı. Önemli olan sayı, gerçekten zorlu, sürdürülen bir eforda kaydedilen zirve; tüm gücünle yapılan bir interval setinin son tekrarı ya da yarışmalı bir yarışın son atağı, rahat bir koşu sırasındaki rastgele bir an değil. Zorlu eforlarını şuradan kaydeden koşucular Strava o zirve zaten koşu geçmişlerinde duruyor, çünkü kaydedilen her koşu, antrenman sonunda tek bir sayı yerine sürekli bir nabız izi taşır.

Haftalar ya da aylar boyunca birkaç zorlu efor üzerinden takip edildiğinde, bu tepe değeri günlük kalp atış hızı değişkenliğinin işaret ettiğinden çok daha kararlı olma eğilimindedir ve bölgelerini üzerine kurman gereken sayı budur. Bunu her seansta kovalanacak bir hedef değil, Zone 2 aerobik çalışma ya da laktat eşiği aralıkları gibi antrenman bölgelerini belirlemek için bir girdi olarak ele al; gerçek maksimuma antrenmanda tekrar tekrar ulaşmak çoğu antrenman hedefi için ne gerekli ne de tavsiye edilir, bu bir referans noktasıdır, bir antrenman amacı değil.

Antrenman bölgelerinizin makul bir ilk tahmini için 220 eksi yaş veya Tanaka ya da Gulati formülü ile başla. Sonra gerçek çaba verileri bunu düzeltmesine izin ver: zor bir aralık setinde veya yarışta gerçekten ulaştığın en yüksek nabız, herhangi bir formülden çok daha iyi bir kişisel sayıdır ve bir kez sahip olduğunda bölgelerinizi yönlendirmesi gereken sayıdır. Oradan bir Yapay zeka koşu koçu gözlemlenen bu maksimumu, bir grafikte kullanılmadan durmasına izin vermek yerine gerçek zon bazlı seans planlarına dönüştürebilir.